8/10/2008 - KÜLLENEN AŞKTAN YALANCI SEVGİLİYE -1-

Elleri tüfekte vatan beklerken sevdiğini emanet etmişti gitmeden önce can yoldaşına, ser veririz ama sırlarımızı vermeyiz dediğine. Can yoldaşı biliyordu sahip çıkamayacağını ama yinede gözün arkada kalmasın demişti. Oysaki can yoldaşı da köyden çıkıyordu, Üniversite okumaya bir öne sahip olmak ya da babası, amcası gibi yaz-kış kazma kürek salamamak için değil, üç kuruşluk başlık parasını takır takır verebilmek için okuyacaktı. Abisi gibi, sevdiğini başlık parası için yitirmeyecek ve her günün sabahında, akşamında sevdiğini başka birinin yanında görmeyecekti. Eğer okulunu bitirirse, okuldan bir ön koparabilirse… Bunları düşünürken emi oğlunun yalvaran sözleriyle kendini toparladı, düşüncelerinden utandı. Emi oğlu yaralı bir koç gibi inlerken o neler düşlemişti. “sen ne zaman istersen gelirsin, emir altında da değilsin hani benim gibi, asker ocağı burası, sevdiğim sana emanet” demişti. 

            Bağdaş kurarak oturmuştu toprak damın üstüne, alt katı koyun-keçi ve kümes hayvanlarının barınağı olarak kullanıyorlardı. Altı kardeşlerdi, üç kız üç erkek. Evlerinin tam karşılarında, köyün en budala ve korkusundan erkeklerin kapılarının ününden geçmeye yürek istediği Fani oturuyordu, kız arkadaşları palavralarından ötürü Fani lakabını takmışlardı. İşin kötü tarafı Ferhat’ın sevdiği kızın ve Fanilerin evi bitişikti, Ferhat, Faninin korkusundan Bıldırcına doyasıya bakamıyordu, ne zaman bakmaya yeltenense Fani ağaç gibi kapıya dikilir Ferhat’ı izlemeye koyulurdu, buda yetmezmiş gibi bütün arkadaşlarına Ferhat’ın onu deliler gibi sevdiğini söylemekten kaçınmazdı. Ya Ferhat’ın onun için okulunu terk ettiğine ne demeli? Zavallı kız Ferhat’a olan sevgisinden ne yapacağını bilmiyordu lakin bu söylentiler Ferhat’ın umurunda değildi o henüz ismini bile bilmediği ona Bıldırcın dediği kızı seviyordu, hiç mühim değildi isminin ne olduğu, sevdaydı bu, konmuştu işte ismini bilmediği bir kalpsize vefasıza.

            Günler nasılda çabuk geçiyordu daha önceleri diye düşündü Ferhat. Şimdi ızdıraplı geçiyor sevdalı günler. Derinden bir ah çekti, aşkın güzeli zor olandır deyip ısmarlama bir gülüş yayıldı yüzüne, sesine ses vermeyen sevdiğine inat, o sesini biraz daha yükseltti. 

            Ferhat Bıldırcını seve dursun, Bıldırcın ise başkasına vurgundu, hem de melankoliydi… O başkası da bir başka birine sevdalı. Hayat ne kadar acımasız yoksa insanlar mı demeliyim bilemiyorum. Ve sanki bu bir kuralmış gibi, sen birini seveceksin o seni değil bir başkasını sevecek, o bir başkası da bambaşka birini. Böyle karşılıksız sevenler hep bir karşılık bekleyecek, belki bir ömür boyu ve asıl sevginin, aşkın hiçbir karşılık beklemeden sevebilmek olduğunu hiç bilmeden, bilmezden gelerek. Karşılık bekleyerek seven nasıl sevmiş olabilir, o karşılığı alınca sevgi tükenmeyecek miydi? Karşılık bekleyerek sevenler bunu anlayabilecekler miydi?

Devam Edecek

                                                                                                       Sena (Ensar) AVCI

2008-11-13 22:14:38 - teşekur

2008-11-12 18:41:19 - KÜLLENEN AŞKTAN YALANCI SEVGİLİYE

2008-10-23 03:43:29 - gerçeksiz bir nida

2008-10-16 20:35:47 - iste bu

2008-10-10 22:42:25 - Cevab

2008-10-08 19:40:28 - KÜLLENEN AŞKTAN YALANCI SEVGİLİYE

2008-10-08 17:04:36 - hayirli aksamlar

2008-10-08 14:21:44 - tesekur

2008-10-08 11:29:41 - s.a